| Hin síðari ár hefur mikið verið rætt um misjafna frammistöðu kynjanna í íslenskri kvikmyndagerð. Færri konur en karlar starfa t.d. við leikmyndagerð, leikstjórn, handritaskrif og kvikmyndatökur. Konur hefur einna helst verið að finna í búningahönnun og förðun, sem og í ýmsum skipulagsstörfum. Hin síðari ár hafa æ fleiri konur haslað sér völl sem framleiðendur. Er það gjarnan skýrt með því að í raun sé framleiðsla starf sem þarfnast nákvæmni og skipulagsgáfu, eiginleika sem venja er að líta á sem kvenlega. |